Niech pierzchną ptaki

Inspiracja : Emily Dickinson - 120 (There's something quieter than sleep - Dead)

Jeśli jest coś cichszego niźli sen
To chcę w to zapaść aż po dno

Migotania przedsionków

Chcę wyjść, przecisnąć się

przez ciasne przedsionki

przełamać czerń miasta

karminową sukienką

obcasem na asfalcie

naszkicować „Kogoś”

a potem ukołysać w ramionach

i wziąć coś w zamian, zasnąć

przekonać samą w sobie

że jest gdzieś koloryt

cieplejszy niż beż 

przelać go

na grunt własnej skóry

rozjaśnić mrok

odrobiną cudzego światła

zamigotać

Gdybyście mieli ochotę się wypowiedzieć na temat książki lub autorki. Zapraszam

http://lubimyczytac.pl/ksiazka/236341/sila-bezwladnosci

Co ma jesień do Bacha i fuga do kawy.

      

   

       Pamiętam dokładnie dzień, kiedy pokochałam muzykę klasyczną. Było to pamiętnego roku pańskiego 1997. Akademik przy Zwierzynieckiej. Mały dwuosobowy pokoik moich przyjaciół, zapalonego rysownika i przyszłego architekta Cezarego oraz wielbiciela szant i ochrony środowiska Kornela. Było to jakoś na początku roku akademickiego, zaraz po tym jak chłopaki powróciły do akademika po wakacjach. Czarek wyszedł, a między Kornelem a mną zapadła wymowna cisza

Trailer Go-Podlasie

Tak się filmuje na Podlasiu :)

Moja "lista dobroci" - czyli litania do wszystkich świętych

       Egzystuję pomiędzy dźwiękami. Między bim-bam na anioł pański o szóstej rano a bim-bam na apel jasnogórski o dwudziestej pierwszej. Wierzę jednak po swojemu, poza godzinami pracy Pana Boga i kościelnej dzwonnicy. Wierzę w nocy, przez sen. Podobno co się śni, to najgłębiej w duszy. A mi się śni wiara, w człowieka, w Boga, we własne możliwości. Wiara w to, że umiem pływać, że uciekam najszybciej, że się nie boję pająków.

        Potem się budzę i jedyny wspólny mianownik między tym co się śniło a tym co rzeczywiste, to miejsce. Moje miasteczko, z którego nigdy nie wyjechałam na dłużej niż dwa tygodnie i do którego wracam jak do własnego łóżka. Dogmat mojej wiary usytuowany między parkanami cmentarzy, wsparty o geometrię Rynku i dobrych ludzi. Małe miasteczko.

Niepapilarna

mnie nie ma
nie ma mnie
za dnia 
dopiero w mroku
tłoku
niepapilarna – ja

 

Olej to – czyli bajka o grodzie, w którym Pierdoły płaciły za wodę

   Za górami, za lasami, między czterema cmentarzami, na obrzeżach starej puszczy przy krajowej dziewiętnastce, stał gród. Piękny, bogaty, a mieszkańcy w nim szczęśliwi i zadowoleni ze wszystkiego... prawie,

"Stairway To Heaven" po zabłudowsku.

      „Stairway to heaven” - trwający osiem minut i dwie sekundy największy przebój w historii muzyki rockowej, wydany w 1971 roku przez grupę Led Zeppelin w albumie nazwanym przez fanów i dziennikarzy „Czwórką”. Niektórych denerwuje, innych zachwyca. Niesamowity popis, muzyczny kolaż stylów, od folku do psychodelicznego rocka. Dla mnie osobiście mistrzostwo świata,

Liczby

Zatapiam się w liczbach
Liczby moim Bogiem
Wierszem moim, rozkoszą
I snem niespełnionym

Liczę ludzi, kwiaty,
Wiosny, zimy srogie
W liczbach się zatracam
I w nich ogniem płonę

Liczbą dla mnie ludzie
I chmury na niebie
Liczbą dla mnie miłość
I po kres nienawiść

Nocą liczę gwiazdy
Za dnia dziury w chlebie
Liczę cudze grzechy
I liczę na siebie

grafika: Roman Opałka