Wszystkie prawa zastrzeżone. Wiersze nie mogą być wykorzystywane i powielane bez zgody autora.
(Dz.U. 1994 nr 24 poz. 83 z późn. zm.)
Moje zdjęcie

Ja - uczuć oceany skondensowane w kropli
Ja - myśl destylowana z potoku filozofii

czwartek, 5 marca 2015

Siedem nie-szczęść



Siedzą nie-szczęścia
w kościelnym krużganku
ktoś je tu zostawił
porzucił, nie chciał
pierwsze nogą bez pary
stuka o posadzkę
z kościelnym zegarem
chodzić trochę łatwiej
drugie niedowidzi
ale światło świecy
sprawia, że w ciemności
nie czuje się samo

trzecie chore z miłości
z gorączką na sercu
wodą święconą
zalecza tęsknotę
czwarte z piątym w parze
oba takie same
jedno drugie obwinia
za to czym się stało
szóste uśmiechnięte
lecz to tylko grymas
co przylgnął na zawsze
po ataku padaczki

siódme z nie-szczęść
dziwne…
wywraca oczami
szuka pod ołtarzem
tego, w co nie wierzy



Brak komentarzy:

Prześlij komentarz