Stan wojenny

między tym co słyszę i widzę
a tym co myślę
zrywam pokojowe stosunki
obrażam się
na własne i cudze uczucia
religijne
strzelam (focha)
idę na wojnę na siódmą trzydzieści
albo zrobić obiad z dwóch dań
z deserem
nie żałuj czułości
mogę nie wrócić
do siebie

Zabłudowskie zimowe haiku nienumerowane

Wyż syberyjski
ma swoje pozytywy
zamyka usta

Istota

/ Zabłudów 1996 /

W dłoni trzymam garstkę cuchnącego pyłu   

Co oznaczasz dla mnie, dla innych, Ludzkości?

Jaką w sobie chowasz historie zawiłą?

Co ukrywasz w ziarnach swej Niezliczoności?

Może kiedyś król srogi w bitwy wielkiej wirze

Życie swe zakończył krwią brocząc Twój atom

Może lew w cyrku pazurem Cię rzeźbił

Poddając się złości i okrutnym batom

Może łez jesteś pełen wylanych w milczeniu

Wyschniętych na kamień dawno zapomnianych

Może jesteś wspomnieniem jesieni pachnących

Wiosen promienistych, zim puchem usianych

Może góry najwyższe wykruszone kryjesz

I sekwoi wielkich cienie Cię tuliły

Może częścią jesteś zgubionych portfeli

Może gady ogromne w Ciebie się zmieniły

Może kosmos zwiedziłeś w komety warkoczu

I byłeś w Betlejem, gdy się Chrystus rodził

Może wiodłeś Proroka będąc częścią drogi

Może ocalałeś od wielkiej pożogi

Choć brudem jesteś i brzydzą się Tobą

Złożoność Twoja każde serce ruszy

Złotym skarbem się staniesz, gdy wrażliwy człowiek

Spojrzy na Ciebie przez mikroskop duszy.

Polska mistrzem Polski

zadziwiające
ile do prostego Boga
dorobić można pokrętnych
ideologii

Oparzenia słoneczne III stopnia

Oddzielili mnie jak skórę
procesją
od Bożego Ciała

Odmrożenia

kobieta z którą sypiam
z bólu klnie
rano gdy mija szósta
liże z telewizora zimny śnieg
i serce jej pęka
i usta

Ale o tym sza...

Wychodzę
zapełniam pierwszą linijkę
tym co się stało zaraz
po pierwszym chwiejnym kroku
i skreślam... skreślam
bo mi nie wolno
o tym pisać
zamazuję jednorazowym
długopisem
gęsto ruchem okrężnym
żeby nikt nie wyczytał
jak słabe i puste są moje środki
wyrazu. Nie wolno mi władać
miękką kreską i niechlujnym
przecinkiem co się wybija z tekstu
ponad normatywność

wolno mi
szybko postawić kropkę
czarną i twardą jak argument
sieroctwa

Sensu stricto

Padało dwa dni
aż wsiąklismy w kanapę
wyciągając do siebie
niewidzialne dłonie
jak wędki
tyle znaczeń się nam
przeplotło
między myślami palcami
falami włosów
głupoty
chorobliwie łowiliśmy się
na słowa
zapadaliśmy na nieśmiertelność
w sobie tonąc
osobno

Superksiężyc

"Tylko Bóg ma prawo mnie obudzić" - Eric-Emmanuel Schmitt

Jadę. Prawo, Lewo
Centrum
Ciągną mnie za nadgarstki
Postronki płynnych ulic
Autobusowe pętle
Ściskają gardło. Jadę
Lewo, Prawo, brawo!
Na szubienice latarni
O ksenonowych źrenicach
Łypiących. Na moje
Maski, szyby szklanych oczu
Krzyczą drogowe znaki
Tu! Tam! Ustąp! Zdechnij!
Podporządkowuję się ale
Nie ufam. Zaczynam
Brzydzić się i wierzyć
W zapierdalanie
Kosmicznej stacji

Religia

Dasz wiarę?
Boga nie ma.

niepełnosprawność

poranki bez Ciebie
są takie kalekie
sekundy boleśnie
kuśtykają po ścianach