w nienamacalnym mieście

w nienamacalnym mieście
nic nie jest oczywiste
smutki sypią się z ludzi
jak przemarznięte liście
w nienamacalnym mieście (smutki)
przychodzą jak ulewa
i topią się w kałużach
głębszych o przestwór nieba

Odmiana przez przypadki w niektórych przypadkach

niektórzy mężczyźni
sztywnieją już na sam
widok kobiecego biustu

i nie potrzebują niczego więcej
nikogo. Pionizacja nagrodą
przyznaną na wyłączność sobie

przeważnie ci sami
mężczyźni mają sztywne
skarpety pod łóżkiem

i brak orientacji co z jednym
i z drugim przypadkiem
wypadałoby zrobić

nie świadczy to oczywiście
o  współczesnych mężczyznach
to świadczyć może o tobie
kobieto!

High-tech miłosierdzie

nie ma znaczenia na jakim drzewie 
na krzyżu Golgoty czy na jabłoni
sam tam nie zawisł, skazał go sąd
a my Piłaci umyliśmy dłonie

modlimy się teraz zerojedynkowo 
z Bogiem, Bóg zapłać, dopomóż
i wdowie grosze ślemy sorbnetami
światłowód rozgrzesza w domu 

litania wyciągów i esemesów
„Pomagam”, „czuwam w modlitwie”
z kagankiem diod i tranzystorów
czekamy aż przyjdziesz Chryste

a Jezus Chrystus w knajpie rżnie bluesa
i śpiewa z pijakami
„Cząstko Higgsa pędzona w próżnię
zapłacz nad wisielcami”

Do Łobuza, co ciągnie mnie za warkocze

Jestem najbrzydsza z całej klasy

Za mało jem, mam krzywy zgryz

Wstydzę się swoich chudych nóg

Piegi pocieram cytrynowym sokiem

Nie mam głosu, milczę jak grób

Gdy dyskutują nad tym co modne

Wolę polne kwiatki od bukietów róż

Czarne sukienki od malowanych jedwabi

Modlę się do kamieni bruku

O łaskawość dla moich kolan

Proszę wiatru, by nie był przeciągiem

Dla moich złośliwych kręgów szyjnych

Boże, nie kochaj, bo tu nie ma czego

Nie dam nic w zamian oprócz kiepskich wierszy

Nie ciągnij mnie co rano za warkocze metafor

Daj pospać trochę dłużej… daj spokój!